با پرهایی که خیال می کنم جادویی هستند، در دامنه کوه بلاگفا، سنگ نوشته می نویسم. مثل همه سنگ نوشته ها به رسم یادگار و از خاطرات اداره ی محل کار.
یارانی دارم بهتر از هفت آسمان، همهمه و سکسکه نام و رئیسی که در این نزدیکی است. پشت یک میز نه چندان بلند. و حقوقی که کمی بیشتر از اندکهاست (اگرش ساقی بدهد). سنواتی چندی، سر سوزن علمی.